اسفند ۰۳

«به کجا چنین شتابان» ابوالقاسم طالبی گویی خود ابتدا مصداق این سخن قرار گرفت، چرا که این مجموعه قرار بود پیش از اینها و در ایام ماه رمضان روی آنتن برود و این البته با مناسبتی بودن داستان نیز همخوانی داشت. طالبی در سینما نیز به نوعی فیلم‌های مناسبتی می‌سازد؛ مثلا همین آخری، یعنی دست‌های خالی که مناسب پخش در ایام محرم است. البته این تاخیر به شکل دیگری جبران شد و سریال به کجا چنین شتابان، همزمان از شبکه‌های دوم و پنجم پخش می‌شود که این خود می‌تواند تجربه تازه‌ای در شیوه پخش مجموعه تلویزیونی تلقی شود.

این سریال در تولید نیز با تاخیر اجرایی مواجه شد و دلیل آن هم مرگ خسرو شکیبایی بود که طالبی قصد داشت از او به عنوان یکی از بازیگران اصلی سریال استفاده کند. او پیش از نیز در دست‌های خالی تجربه همکاری با مرحوم شکیبایی را داشت. اگرچه سریال به کجا چنین شتابان در فضایی متفاوت با دست‌های خالی روایت می‌شود و اساسا به ۲ گونه مختلف تعلق دارند، اما کارگردان تلاش کرده تا تصویری سینمایی از این داستان ارائه دهد و ساختار تلویزیونی آن را بشکند. این سریال ۲۵ قسمتی که هر بخش آن ۴۵ دقیقه‌ است، بی‌ارتباط با دنیای شخصی کارگردان نیست و به نوعی بازتولید گفتمان ایدئولوژیک ابوالقاسم طالبی در تلویزیون است که در ساختار زمینه‌ای اجتماعی روایت می‌شود و در واقع دغدغه اخلاقی کارگردان را در مناسبات اجتماعی و انسانی بررسی می‌کنند. در واقع، به کجا چنین شتابان را می‌توان دارای ۲ سویه اجتماعی و اخلاقی دانست که به اعتقاد نگارنده از ۲ منظر تکراری است؛ اول در شیوه و ژانر روایت که در سال‌های اخیر مدام شاهد هستیم که در لبه خانواده و جامعه به صدور یک بیانیه اخلاقی اقدام می‌کند و به جای این‌که این انگاره‌ها و گزاره‌های اخلاقی در ساختاری داستانی دراماتیزه شود، خیلی رو و مستقیم به مخاطبان تحمیل می‌شود و بیننده در همان ابتدا احساس می‌کند که یک زبان ناصح و ارشادگر دائم می‌خواهد او را به تایید یک گزاره اخلاقی تشویق کند.

ادامه مطلب …»

نوشته ای از ادمین \\ tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,